در مطالعه ای 72500 نمونه بزاق افراد سالم و بدون هر گونه علامتی جهت تست ویروس کرونا مورد ارزیابی قرار گرفتند که از این میان 1405 نفر بدون داشتن هرگونه علامتی مثبت گزارش شدند. بررسی نمودار استاندارد viral load افراد مثبت  به روش RT-qPCR نشان داد که از میان افراد مورد مطالعه یک نفر با viral load بیش از 6 تریلیون ویروس در هر میلی لیتر بیشترین بار ویروسی را در مقایسه با سایر افراد مطالعه داشته که خود به تنهایی معادل 5.4% کل ویروس های این مطالعه آلوده بوده است. در حالی که کمترین بار ویروسی در افراد مورد مطالعه 8 ویروس در هر میلی لیتر بوده است. افراد با Viral load کمتر از 10^6 گرچه 50% جمعیت  را شامل بوده اند اما 0.02% از کل ویروس های این مطالعه رو در بر داشته اند و از آنجایی که شکل بیماری زای ویروس به ندرت از افراد با viral load معادل 10^6 قابل جداسازی می باشد به نظر نیمی از افراد کووید مثبت قابلیت انتقال بیماری به سایرین را ندارند و در اصل عامل اصلی سرایت بیماری افرادی موسوم به super-carrier ها هستند. بر اساس این مطالعه 90% ویروس در گردش در 2% جمعیت حضور دارند.

 

منبع: https://www.pnas.org/content/118/21/e2104547118

سلول ایمنی که در ایجاد بیماری ریوی به دنبال عفونت ویروسی نقش دارد.

 

محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس نوعی سلول از سیستم ایمنی را در ایجاد بیماری مزمن ریه که اغلب به دنبال عفونت های تنفسی ویروسی ایجاد می شود را دخیل می دانند. شواهد نشان می دهد که فعال شدن این سلول ایمنی – به نام سلول دندریتیک – در خط مقدم سیستم ایمنی با عمل بعنوان یک چاشنی زنجیره ای از حوادث را به حرکت در می آورد که بیماری های پیشرونده ریه از جمله آسم و بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD) را پیش می برد.

این مطالعه جدید که در مجله ایمونولوژی به چاپ رسید درهای جدیدی را بر روی استراتژی های پیشگیرانه و درمانی گشوده است. اینگونه عنوان شده است که اندازه گیری سطح سلول های دندرتیک در نمونه های بالینی گرفته شده از بیماران مبتلا به عفونت ویروسی از قبیل آنفلوانزا و COVID-19 می تواند به پزشکان در شناسایی بیماران با خطر بالاتر نارسایی تنفسی و مرگ کمک کند.

محققان با مطالعه موش های مبتلا به عفونت تنفسی ویروسی که مستعد ابتلا به بیماری مزمن ریوی هستند نشان دادند که سلول های دندرتیک از طریق ارتباط با سلول های مفروش کننده مجاری تنفسی  موجب ارسال پیام های التهابی و رشد بیش از حد این سلول می شوند. این التهاب باعث می شود سلول های مفروش کننده مجاری هوایی فراتر از حد طبیعی خود رشد کرده و به سلولهایی تبدیل شوند که بیش از حد مخاط تولید می کنند که به نوبه خود باعث سرفه و مشکلات تنفسی می شود .به گفته  نویسنده ارشد این مقاله مایکل جی هولتزمن سلول های دندرتیک نوعی از سلول های سیستم ایمنی هستند که وظیفه شناسایی ویروس های مهاجم و به راه اندازی پاسخ های سیستم ایمنی بدن برعلیه عفونت را برعهده دارند اما مشکل از آنجایی نشأت می میگیرد که این سلول ها پس از رفع تهدید ویروسی به درستی خاموش نمی شوند و با تعیین نوع پاسخ سلول های مفروش کننده مجاری هوایی نقش مهمی در بیراهه رفتن این سلول ها حتی پس از رفع تهدید بازی می کنند.

بگونه ای دقیق تر این مطالعه نشان داد که انتقال سازگار سلول های دندرتیک با بیان بیش از حد مولکول TLR3 به موش های مبتلا به ویروس تنفسی Sendai virus موجب تولید مداوم و بیش از حد اینترلوکین-33 می شود. در ادامه اینترلوکین-33 نیز با اثر بر روی جمعیت سلول های اپیتلیال آلوئولی باعث رشد این سلول ها و متعاقبا پیشرفت بیماری تنفسی از طریق افزایش فعالیت و تولید بیش از حد مخاط ریه و همچنین بازطراحی و تغییر بافت ریه می شود.

 در همین راستا هولتزمن عنوان داشت که شمار بالای سلول های دندریتیک و محصولات آنها در ریه بیماران بستری می تواند در جهت هشدار به پزشکان پیرامون احتمال وخامت بیماری بکار رود و از این رو می بایست مداخله های تنفسی و سایر درمان های حمایتی متناسب با روند بیماری برای هر بیمار در نظر گرفته شود.

 

منبع:

 www.sciencedaily.com/releases/2021/03/210309153825.htm

TLR3-Activated Monocyte-Derived Dendritic Cells Trigger Progression from Acute Viral Infection to Chronic Disease in the Lung

رابطه افزایش غلظت دانه های گرده گیاهان با افزایش استعداد ابتلا به ویروس COVID-19

در بهار سال 2020 شیوع بیماری همه گیر ویروس کرونا با فصل گرده افشانی گیاهان در نیمکره شمالی همزمان بود. این مشاهده یک تیم بین المللی از محققان در دانشگاه صنعتی مونیخ را بر آن داشت تا  به تحقیقات گسترده ای پیرامون ارتباط احتمالی غلظت گرده موجود در هوا و میزان عفونت SARS-CoV-2  بپردازند. برای  این منظور 154 محقق داده های گرده 130 ایستگاه در 31 کشور بهمراه نرخ ابتلا به عفونت را تجزیه و تحلیل کردند.

این تیم نشان داد که گرده های موجود در هوا به طور متوسط 44 درصد از تغییرات محیطی در نرخ ابتلا به SARS-CoV-2 را به خود اختصاص داده است. طی فواصل زمانی بدون مقررات رفت و آمد  با هر افزایش 100 دانه گرده هوا در هر متر مکعب، میزان عفونت به طور متوسط 4 درصد بیشتر گزارش شد. در برخی از شهرهای آلمان در طول مطالعه غلظت هایی تا حداکثر 500 دانه گرده در هر متر مکعب در روز ثبت شد  که منجر به افزایش بیش از 20 درصدی نرخ عفونت گردید. همچنین در مناطقی که مقررات رفت و آمد در آنها اعمال شد نرخ ابتلا به عفونت نسبت به زمان هایی با سطح گرده مشابه به نصف کاهش یافت.

افزایش غلظت گرده منجر به پاسخ ایمنی ضعیف تر نسبت به ویروس های مجاری تنفسی می گردد. زمانی که ویروسی مانند COVID-19 وارد بدن می شود سلول های آلوده به ویروس پروتئین هایی تحت عنوان اینترفرون ترشح میکنند. اینترفرون با اثر بر روی سلول های مجاور موجب تشدید و تقویت دفاع ضد ویروسی در سلول هایی که هنوز آلوده نشده اند می شود. علاوه بر این یک پاسخ التهابی مناسب نیز در جهت مقابله با ویروس ها شکل می گیرد. اما اگر سطح گرده موجود در هوا بالا باشد به همراه ذرات ویروسی استنشاق شده و صرف نظر از وضعیت آلرژی افراد منجر به تولید کمتر اینترفرون های ضد ویروسی می گردد.

به گفته Stefanie Gilles نویسنده ارشد این مقاله افراد گرچه نمی توانند از تماس با گرده پرهیز کنند اما افراد پر خطر باید از وضعیت غلظت گرده موجود در هوای پیرامون خود که منجر به افزایش استعداد ابتلا عفونت های ویروسی مجاری تنفسی می شوند مطلع گردند. وی همچنین تاکید کرد که در زمان مطالعه عوامل محیطی موثر بر شیوع ویروس کرونا باید توجه بیشتری به غلظت گرده های محیط پیرامون داشت زیرا افزایش آگاهی نسبت به اثرات آن اقدامی مهم در پیشگیری و تخفیف  اثرات COVID-19 می باشد.

 

اما افراد آسیب پذیر چه اقدامی می توانند در جهت محافظت از خود انجام دهند؟ Claudia Traidl-Hoffmann بعنوان یکی از نویسندگان این مقاله افراد پر خطر را به آگاهی از غلظت دانه های گرده موجود در هوا و استفاده از ماسک های فیلتردار در جهت دور نگه داشتن مجاری هوایی از ویروس و دانه های گرده توصیه می کند.

 

منبع: https://www.sciencedaily.com/

 

پس از گذشت بیش از صد سال از پاندمی آنفلوانزا در سال 1918جهان با پاندمی دیگری بواسطه کرونا ویروس مواجه است. از آغاز پاندمی کرونا ویروس در سال 2019 دانشمندان و پزشکان اطلاعات زیادی پیرامون این ویروس و بیماری زایی آن کسب کرده اند و از آن جمله می توان به این حقیقت اشاره کرد که همه افراد در معرض ویروس دچار عفونت نمی شوند و همچنین در همه افراد مبتلا نیز بیماری تنفسی شدید رخ نمی دهد. در مطالعه ای بر روی 1000 بیمار غیر کودک و غیر سالخورده مبتلا به کرونا که در شهر ووهان چین صورت گرفت پیشرفت بیماری و بروز علائم شدید تنفسی در 15 درصد بیماران مشاهده گردید که از این میان شانس وخامت بیماری در افراد بالای 65 سال به طرز چشمگیری بالاتر گزارش گردید. مهم ترین سوال مطرح در این باره چرایی پیشرفت و عدم پیشرفت بیماری در برخی از افراد می باشد. به نظر می رسد که دیدگاه مرسوم در مورد سطح ایمنی افراد مبتلا به تنهایی نمی تواند پاسخ این پرسش و طیف گسترده تظاهرات بیماری باشد. با هدف پاسخ به این پرسش یوفانگ شی از دانشگاه سوژو (Soochow) چین با همکاری محققین دانشگاه های فیلادلفیای آمریکای، کمبریج انگلستان و انستیتوی بیماری های عفونی ایتالیا اقدام به مطالعه عوامل تاثیر گذار در بروز علائم و درمان این بیماری کردند و نتایج حاصل از این مطالعه در نشریه معتبر و علمی Nature به چاپ رسید. یوفانگ شی و همکاران معتقدند آگاهی از زمینه ژنتیکی مبتلایان در رابطه با مولکول های مجموعه سازگاری بافتی (HLA) پاسخ پرسش پیش روی است و می تواند به اتخاذ استراتژی های درمانی مناسب کمک شایانی کند زیرا مجموعه های سازگاری بافتی در استعداد ژنتیکی ابتلا به بیماری های عفونی نقش برجسته ای دارند به عنوان مثال افراد دارنده مولکول های HLA-A*11، HLA-B*35 و HLA-DRB1*10 از مجموعه سازگاری بافتی کلاس یک استعداد بالایی در ابتلا به ویروس آنفلوانزا از خود نشان می دهند.

 

 یوفانگ شی و همکارانش همچنین معتقدند که در درمان بیماری کرونا رویکرد های بظاهر ساده اما نادیده گرفته ای وجود دارد که می توانند در درمان کرونا موثر واقع شوند. آنها معتقدند که پاسخ ایمنی نسبت به ویروس کرونا در دو فاز مجزا رخ می دهد. در فاز ابتدایی پاسخی اختصاصی از سوی سیستم ایمنی اکتسابی منجر به حذف ویروس شده و مانع پیشرفت بیماری می گردد از این رو اتخاذ رویکردی در جهت تقویت پاسخ های ایمنی در این فاز گرچه می تواند اثر بخش باشد اما التهاب ریوی بجا مانده از فعالیت سیستم ایمنی همچنان می تواند تهدیدی برای حیات فرد مبتلا تلقی گردد. علاوه بر این در صورت عدم کنترل بیماری در فاز ابتدایی بیمار وارد فاز دوم بیماری با درگیری شدید ریوی می شود که در این صورت رویکرد هایی در جهت سرکوب و یا تخفیف پاسخ های ایمنی کارامد تر بنظر می رسند. یوفانگ شی معتقد است در فاز ابتدایی بیماری تجویز اینترفرون و آنتی بادی منجر به تقویت سیستم ایمنی بیمار می گردد. همچنین در فاز وخیم بیماری کنترل التهاب و ترمیم بافت آسیب دیده ریه با بهره گیری از سلول های MSC فعال، مصرف هیالورونیداز و داروی تایید شده Hymecromone میسر می گردد.

گرچه در این مطالعه اشاره دقیقی به نحوه تجویز سلول های MSC برای بیماران نشده است اما سلول های MSC با طیف گسترده ای از اثرات ضد التهابی و تنظیمی سیستم ایمنی توجه این تیم تحقیقاتی را به خود جلب کرده است. بر این اساس سلول های MSC فعال می توانند با سرکوب سلول های بیش از حد فعال شده سیستم ایمنی در جهت کاهش التهاب و همچنین با تولید فاکتور های رشد به ترمیم بافت آسیب دیده ریه کمک کنند. همچنین از تنظیم خارج شدن تولید هیالورونان در بیماری سارس یوفانگ شی و همکارانش را برآن داشت تا هیالورونان را به عنوان یک هدف درمانی برای بیماری کرونا معرفی کنند. یوفانگ شی معتقد است با کاهش تجمع هیالورونان در ریه می توان تجمع مایعات با ویسکوزیته بالا در ریه و متعاقبا زجر تنفسی بیماران مبتلا به کرونا را کاهش داد زیرا هیالورونان قابلیت جذب آب تا هزار برابر وزن مولکولی خود را دارد و می تواند عامل تجمع مایعات در ریه و زجر تنفسی بیماران باشد. وی با اشاره به استفاده از آنزیم شکننده هیالورونان (هیالورونیداز) در جهت رفع مشکل تنفسی در مدل های حیوانی آنفلوانزا کارایی احتمالی این رویکرد در کمک به درمان کرونا را مطرح می کند. وی همچنین به اثرات داروی Hymecromone در مهار آنزیم HA-synthase-2  (آنزیم تولید کننده هیالورونان) بمنظور التیام التهاب ریوی ناشی از LPS اشاره دارد و بدین ترتیب هایلورونان را به عنوان یک هدف بالقوه معرفی میکند. علاوه بر این عملکرد بسیار پیشگیرانه ویتامین B3 در مدل های حیوانی مورد استفاده بمنظور القا آسیب ریوی بواسطه bleomycin از نظر یوفانگ شی و همکارانش دور نماند. از این رو تیم تحقیقاتی یوفانگ شی مصرف ویتامین B3 را در بیماران با آغاز سرفه و مصرف هیالورونیداز و داروی Hymecromone را در زمان بروز مشکلات تنفسی توصیه می کند.

منبع:

COVID-19 infection: the perspectives on immune responses

 

کرونا ویروس ها گروهی از ویروسی ها با قابلیت ایجاد عفونت مجاری تنفسی انسان هستند که باعث طیف گسترده ای از علائم خفیف تا کشنده می شوند. تاکنون هفت  جنس مختلف از این خانواده ویروسی با قابلیت بیماری زایی برای انسان شناسایی شده اند که از میان آنها تنها سه جنس SARS-CoV، MERS-CoV و SARS-CoV2 بسیار بیماری زا بوده و می توانند به عفونت شدید تنفسی و حتی مرگ بیماران منجر شوند. SARS-CoV اولین جنس کشنده از این خانواده بود که شیوع آن با نرخ مرگ و میر در حدود 10 درصد در سال 2002 از استان گوانژو چین آغاز و پس از مشاهده در 29 کشور منجر به مرگ 774 نفر در سراسر دنیا گردید و نهایتا در سال 2004 ناپدید شد. در سال 2012 نیز شیوع جنس MERS-CoV در عربستان سعودی مشاهده گردید و این گونه نیز با نرخ مرگ و میر 35 درصدی در 27 کشور جهان مشاهده گردید.  در دسامبر 2019  نوع جدید از این ویروس تحت عنوان SARS-CoV-2 در شهر ووهان چین مشاهده گردید. نام این ویروس جدید توسط سازمان جهانی بهداشت ویروس کووید 2019  یا COVID-19 نام گذاری شد. تظاهرات بالینی ایجاد شده بواسطه COVID-19 می تواند بدون علامت مشخص و یا خفیف تا زجر تنفسی حاد و مرگ متغیر باشد. COVID-19 در مقایسه با انواع MERS-CoV و SARS-CoV بسیار مسری تر بوده و دارای عدد سرایت 2/2 نفر می باشد. در مطالعات اپیدمیولوژی (همه گیر شناسی) عدد سرایت بعنوان شاخصی برای اندازه‌گیری توان شیوع یک عامل بیماری ‌زا تعریف می شود و متوسط تعداد افرادی است که هر فرد آلوده می‌ تواند عامل عفونی را به آنها سرایت دهد. علاوه بر این توانایی سرایت آن از افراد بدون علامت اقدامات پیشگیرانه را با چالشی جدی مواجه کرده است. تا اکتبر 2020 ویروس COVID-19 موجب ابتلای 43 میلیون نفر و مرگ 1.15 میلیون نفر در 235 کشور شده است. اهمیت تشخیص بموقع بیماری های عفونی زمانی مشخص می گردد که ما با یک عامل عفونی جدید و بدون هیچگونه مصونیت قبلی مواجه شویم که در این میان ویروس COVID-19 از آن جمله عوامل عفونی می باشد. به محض شیوع COVID-19 در کشور چین و تعیین کامل توالی این ویروس تست RT-PCR بعنوان روش تشخیص مطمئن ویروس کرونا معرفی گردید. پس از آن بسیاری از کیت های تشخیصی خارجی در جهت تشخیص به موقع ویروس کرونا توسعه و معرفی شدند. لازم به ذکر است که این ویروس جدی ترین بحران سلامت عمومی نسل حال حاضر می باشد که اثر غیر قابل انکاری بر اقتصاد جهانی و جغرافیای سیاسی گذاشته است. از این رو شرکت زیست فناوری به ژن نیز در راستای عمل به سیاست های اقتصاد مقاومتی و بومی سازی روش های تشخیصی در جهت رفع نیاز کشور اقدام به مطالعه وتهیه کیت تشخیصی ویروس کرونا به روش RT-PCR با نام تجاری BEHGENE CORONAVIRUS RT-PCR KIT کرده است. همچنین جهت تسهیل نمونه گیری و انتقال آن محیط های انتقال ویروس VTM نیز تولید و بصورت جداگانه توسط این شرکت عرضه می شود